ZACHOWANIE NATURALNOŚCI AKSJOLOGICZNEJ

Przez stwierdzenie możliwości zachowania naturalności aksjologicznej przez etyków autor przygotowuje sobie grunt do odparcia ewentualnego zarzutu, jakoby wskazania etyki były tylko wyrazem uczuć i dążności jej twórców. Etyk jedynie stwierdza, że tworząc normy, kieruje się wyłącznie nakazami uczucia życzliwości powszechnej, i baczy, by żadne inne uczucie nie miało dostępu do jego badań. „Tak jasno i wyraźnie formułując swój punkt wyjścia i swą postawę oceniającą, etyk zdaje się usuwać wszelkie niebezpieczeństwo subiektywizmu, to znaczy: tego, iż każdy etyk będzie ustala] swe wskazania pod wpływem złożonego i swoistego indywidualnie splotu uczuć. Każde wskazanie etyki ma wszak taką postać: jeśli chcesz największej sumy szczęścia dla jak największej liczby ludzi, to powinieneś postępować w sytuacjach danego typu tak a tak. Takie wskazania nie narzuć ają nikomu powszechnej życzliwości, lecz tylko ustalają niezależny od indywidualnego kaprysu związek między tą życzliwością a tym, co z jej stanowiska czynić należy”.

Hej, jeśli jesteś fanem techniki to dobrze trafiłeś! Zapraszam Cię do lektury mojego bloga, który jest poświęcony tej tematyce. Mam nadzieję, że miło spędzimy razem czas 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)